Yine egom ve süper egom arasında kapana kısıldım.
Neden hala kendime olan öfkemin geçmediğini bende anlamıyorum. Halbuki üstünden neredeyse iki yıl geçti. Artık kendimi cezalandırmaktan içten içe vazgeçmeye karar vermiş olmalıyım ki; bir haftadır bütün ilaçlarımı düzenli olarak alıyorum ve ağrılarım çok azaldı.
Belki de herşey bir gün yoluna girer.. Ne de olsa artık nihayet 30larına gelmiş ve iflah olmaz bir romantik olduğu gerçeğini kabul etmiş biriyim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder