I. Sevgili C.'nin her yeri o kadar güzel ki
sanki milimetrik olarak kesilip biçilmiş gibi..Sesi bile.
Uzunca bir zamanını kendi kendine hissettiği utanç ve öfkeyle geçirmiş ve etrafındaki herkesle dalga geçmiş biri olarak; şimdi bir erkek hakkında böyle şeyler düşünüyor olmak oldukça garip geliyor. Zira hayatımın bundan sonraki hiçbir evresinde bu tür düşüncelere kapılmayacağıma emindim. -"Hissetmek" kelimesini kullanmaktan korkuyorum.- Sanki dün akşam O'na bakarken göğsümün orta yerinde fiziksel bir şey oldu gibi. Fiziksel olarak hissettiğim o şeyi doktorlar nasıl açıklıyor bilmiyorum ama eminim romantiklerin birçok açıklaması vardır. İşte o zaman o kadar çok korktum ki yanından kalkıp gitmek istedim.
II. Léa
Aklımın arka tarafında hep aynı fikir var. Fikir değil aslında ama görseller olarak duruyorlar orada. Birine güvenmekten o kadar çok korkuyorum ki; ne zaman kalbimin yavaş yavaş yumuşadığını ve herşeyin çok güzel olacağı romantizmine kapılsam; o görüntüler geliyor gözümün önüne. İzninizle işte o görüntülerden birini paylaşmak isterim:
"Onlara güle güle demek için aşağıya kadar inmiştim. Birbirimizi öptük. El sallarken babam aniden arabayı durdurup dışarı çıkarak yanıma geldi. Havanın çok sıcak olduğunu ve saatin öğlen on bire yaklaştığını hatırlıyorum. Cumartesi sabahıydı. Bana üç tane cümle söyledi. Üç cümle... Hepsini mot a mot çok iyi hatırlıyorum. Tamam baba, biliyorum sağol vs. türünde bir cevap vermiştim sanırım. O'nun cümlelerini ezbere hatırlamama karşın kendi cevabımı hatırlayamıyorum. Çünkü olanlardan dolayı o kadar çok utanıyordum ki cevap vermek yerine yere bakarak birşeyler geveleyip konuyu kapatmaya çalışmış olmam yüksek ihtimaldir. Babamın bütün olanlarla ilgili konuştuğu ilk ve tek andı.Sonra arabaya binip gittiler, ben de eve çıkıp ağlamaya başladım.. "
Babamın o gün söylediği üç cümleyi ve bunları söylerken ki ses tonunu aylar sonra S.'ye anlatmıştım. Boşver dedi, bu hissettiklerin geçecek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder