Mazi bir girdaptir. Fark ettirmeden icine ceker.

Akilci kararlar alip planlar yaparak hayatimizin akisini denetleyecebilecegimizi zannediyoruz. Oysa balik yuzdugu okyanusu denetleyebilir mi? Bu sadece sahte beklentiler ve husranlar yaratir.

Ates, hava, ruzgar ve suyun yani sira dunyayi sekillendiren besinci unsur: Bosluk! Aciklanamaz. Denetlenemez. Dolayisiyla gerilla taktigi uygulanamaz boyut. Biz insanlar bu unsuru tam olarak kavrayamasak da varliginin farkindayiz.

Tek tek herbirimiz tamamlanmamis bir sanat eseriyiz.

Ellerimize dikkat edin! Surekli acilip, kapanir parmaklarimiz... Tutar ve birakir; birakir ve tutariz. Yumrugumuzu siktiktan sonra mutlaka acariz. Varligimiz da boyledir. Bir an gelir acilir, bir an gelir kapanir. Bu tezat gibi gorunen haller varligin ozudur. Nihayetinde yasadigimiz her hadise, atlattigimiz her badire eksiklerimizi gidermek icin tasarlanmistir.

Her insan su veya bu sekilde yumusamayi ogrenir. Hepimiz kalpteki katiliklari cozmeye firsat veren badireler atlatiriz. Ama kimimiz bundaki hikmeti anlar ve yumusar; kimimiz ise ne yazik ki daha da sertleserek cikar.

Hayatta, varliklariyla degil yokluklariyla bizi etkileyen seyler...

Kainatta mukemmel bir ahenk, hassas bir nizam var. Parcalar ve noktalar surekli degisiyor. Isimler ve makamlar yenileniyor. Ettigi her laf, verdigi her zarar insana geri geliyor. Halbuki insan bunu bilmez; kendini zora sokmakta mahirdir. Basina gelenlerden hep baskalarini sorumlu tutar. Ayrintilar silinir ve sil bastan cizilir. Ama cember sabit kalir.

Askin kimyasi ile aklin kimyasi birbirinden farklidir.

Ust uste hep ayni ruyayi gormemin bir sebebi olmali... Baslangici geceden geceye degisse de sonu hep ayni kaliyor. Sanki ruya kocaman bir bina ve ben her gece farkli bir kapidan giriyorum oraya...

'Benim guzel dusuncem" oyunu icin, hayattan olabildiginde sikilmis olmaniz gerekir. Kafaniz surekli kotu dusuncelerle o kadar doludur ki; geceleri uyuyamiyor olmaniz ve bunun bir aliskanlik haline gelmis olmasi kafanizi artik cok da kurcalamiyor olmalidir.

Canimi sikan seyleri asla kolayca aciklamayacak kadar yuksek egoya sahip biri olarak farkettigim su oldu: Hazineler ve defineler yikintilar arasinda olur. Ne varsa harap bir kalpte var!

Hayattaki akiskan, kaygan ve degisken seyler...

Sevgili S.,

Surekli uyduruk kelimeler yaratmamla dalga gecmeni cok ozledim. Ama bilmelisin ki; hayattan ve aldigim kararlardan o kadar korkuyorum ki; hic buyumek istemiyorum.

Hersey kucuklugumuzde bana anlattigin matematik denklemleri gibi olsa keske... Kanitlanabilir tek bir sonuc... Evimizin heryeri kitaplarla o kadar doluydu ki; bazen bunlari okuyup bitirememekten korkardik. Babamiz herseyin kitaplarda yazilanlar gibi olduguna o kadar inanmisti ki; sanirim bizde buna inanir olmustuk.
Bir keresinde hicbir seyin kacmakla duzelmeyecegini soylemistin bana, ayni buyumekle duzelmedigi gibi... Seni hic dinlemedim.

Meger ne safmisim... Herhalde hayatla ilgili daha fazla yanilamazdim.

Hepimiz farkli sifatlarla sifatlandirildik

Kim olursak olalim, dunyanin hangi yerinde yasarsak yasayalim, ta derinlerde bir yerde hepimiz bir eksiklik duygusu tasimaktayiz. Sanki temel bir seyimizi kaybetmisiz de geri alamamaktan korkuyoruz...

J'espere que c'est fini cette fois-ci!

Bundan uzun zaman onceydi ki kainatin da tipki bizimki gibi nazenin bir kalbi ve kalp atisi oldugunu ogrenmistim...