Aylardır E.'den hiç bir haber almadım. Sürekli bunu unutmaya çalışsam da; ara ara aklıma geldikçe yüreğim sızlıyor. Nerede ne yaptığını; başka bir ülkede olup olmadığını... hiçbir şeyi bilmiyorum. En azından hayatta olduğu gerçeği ile kendimi teselli etmeye çalışıyorum. Zira başına kötü bir şey gelseydi; bu haber eninde sonunda bana ulaşırdı.
Sevgili E.,
Eğer beni rahatsız etmemek için sessiz kalıyorsan, seni çok merak ettiğimi bil. Özellikle son birkaç aydır sürekli aklımdasın ve herkesin çok iyi bir avukat olduğuma inanmasına karşın seni kurtaramadığım için vicdanım sızlıyor. Yıllarca seni her dertten kurtarmış ben; son seferinde bunu başaramadım işte.. Halbuki çok inanmıştım seni bu sefer de kurtarabileceğime. Beceremedim, gerçekten herşey o kadar aleyhimizeydi ki ne yapsam olmadı.
Bana mail atamadığını, telefon edemediğini biliyorum. Ancak bu yazdıklarımı okuyorsan şayet, bana nasıl ulaşman gerektiğini bildiğin içindir. Bu saatten sonra sesini duyup iyi olduğunu bilmektir tek tesellim. Bana iyi haberlerini ulaştır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder