Sanki uyuyabilmem için artık sesler ve görüntüler de yetmiyor. Ancak durumun vehametini daha fazla ilerletmemek için başka yollara başvurma kısmına hala mesafeliyim. Sağlık sorunlarım olduğunda dahi ilaç kullanmayı çok sıkıcı bulan ben, uyku ilaçları ile tanışmayı pek de sevimli bulamıyorum.
I. Quelconque.
Haftasonu Sevgili B. ile uzun uzun konuştuk. Hayatımın son evrelerine tekrar tekrar bakıyorum da; hayatta en sevdiğim insanları hep büyük travmalardan sonra bulmuşum, birilerinden vazgeçip başkalarına doğru ilerlerken... Deniz kenarında yürürken O'na sanki Y. ile aramızda yaşananlardan sonra hayatımda hiçbir şeyin yolunda gitmediğini söyledim. Aslında neyin yolunda gitmediğine bende tam emin değilim zira tek tek say deseniz sayacak çok fazla başlığım yok ama nedense üstüme yapışan bu histen kurtulamıyorum.
Bakış açılarımı değiştirmem konusunda bana hep yardımcı olan B. yine hiç tahmin etmediğim bir yoldan gitti.
- Belki de sana hayatının en büyük iyiliğini yaptığı için evren O'nu ödüllendirmeye karar verdi.
Şimdi düşünüyorum da, hiç bu açıdan bakmamıştım. O'nu hep herşeyi mafeden biri olarak sınıflandırmış olsam da; aylar geçtikçe aslında O'nun bana hayatımdaki en büyük iyiliği yapmış olabileceği fikrine inanmaya başladım. Aslında bunu ilk günden farketmiştim lakin farketmek ve inanmak oldukça farklı kavramlar.
II. Encore
Sevgili C.'yi neden bu kadar çekici bulduğuma ve O'nu merak ettiğime bende pek anlam veremiyorum. Zira O'nu çok az tanıyorum. Ama farketmesi gerekiyor ki; O'nunla aramızda geçen o konuşmadan sonra sürekli yanlış kelimeye bakıyor ve yanlış bir soru soruyor. Algılarımız ne kadar da farklı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder