3.06.2009

Yolun ucunun nereye varacagini dusunmek beyhude bir cabadan ibarettir.

Sayet buradan gideceksen bir daha donmemek uzere gitmelisin. Donulen yer hep ayni olduktan sonra gitmenin bir anlami olmadigini artik ogrenmis olman gerekiyor.
Goruyorum ki; yasadigimiz hayat elimize tutusturulmus rengarenk ve emanet bir oyuncaktan ibaret. Kimisi oyuncagi o kadar ciddiye alir ki aglar, perisan olur onun icin. Kimisi eline alir almaz soyle bir kurcalar, kirar ve atar. Ya asiri kiymet verir, ya kiymet bilmeyiz...

Hiç yorum yok: