Brüksel'deki acı havaalanı tecrübemden sonra aslında uçakla seyahat etmeyi ve havaalanlarını hiç sevmedim. Çünkü aidiyet duygumla ilk defa o zaman karşılaştım ve bu duygu yüzünden birinin canını çok yakmış olabilirim.
Aslında korkaklıktan kaynaklanan bir aidiyet duygum olduğu gerçeğini saklamak için durumun adaletsizce olduğu romantizmine kapılmaya çalışıyorum. Nihayetinde iflah olmaz bir romantik olarak nam salmış birinin korkaklık yerine adaletsizlik mazeretine saklanması çok da kabul edilebilir bir olgu. Özellikle kafası benim gibi çalışan biri için.
Uzun zamandır S'yi vefasızlıkla suçluyorum. Ondaki bu eksik aidiyet duygusu içimi sızlatıyor. Hikayenin totaline baktığında, çok başarılı ama mutsuz çocuklar olduk. Kardeş olduğumuza kim inanacak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder